تبليغاتX
بادبادک
آفرینشهای ادبی کانون

معلّمي از بينوايي در فصل زمستان لباس نخي نازك پوشيده بود.اتّفاقاً خرسي را سيل از كوهستان در ربوده بود، مي گذرانيد و سرش در آب پنهان. كودكان پشتش را ديدند و گفتند: استاد اينك پوستيني در رودخانه افتاده است و تو را سرماست، آنرا بگير. استاد از غايت احتياج و سرما به رودخانه پريد كه پوستين را بگيرد،خرس چنگال تيز خود را در وي زد. استاد در آب گرفتار خرس شد. كودكان بانگ مي داشتند كه اي استاد يا پوستين را بياور و يا اگر نمي تواني رها كن و بيا. گفت: من پوستين را رها مي كنم ،پوستين مرا رها نمي كند.چه چاره كنم؟

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 11:51  توسط بهار  | 

معلّمي از بينوايي در فصل زمستان لباس نخي نازك پوشيده بود.اتّفاقاً خرسي را سيل از كوهستان در ربوده بود، مي گذرانيد و سرش در آب پنهان. كودكان پشتش را ديدند و گفتند: استاد اينك پوستيني در رودخانه افتاده است و تو را سرماست، آنرا بگير. استاد از غايت احتياج و سرما به رودخانه پريد كه پوستين را بگيرد،خرس چنگال تيز خود را در وي زد. استاد در آب گرفتار خرس شد. كودكان بانگ مي داشتند كه اي استاد يا پوستين را بياور و يا اگر نمي تواني رها كن و بيا. گفت: من پوستين را رها مي كنم ،پوستين مرا رها نمي كند.چه چاره كنم؟

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 11:49  توسط بهار  | 

کار ما شاید این است که در افسون گل سرخ شناور باشیم

امروز هم نیامد،همان مرد آسمانی را میگویم، غروبها وقتی که آسمان از آمدنش نا امید میشود دلش میگیرد واینگونه تمام غروبهای زمین دلگیرند. اما یک جمعه در یک غروب زیبا خواهد آمد .پس برای سلامتی او امن یجیب می خوانیم. و چشم به جاده می دوزیم ولای پنجره ی دلمان را تا آمدنش باز میگذاریم.

پنجره را باز کن .

بگذار عطر گلهای باغچه در فضای اتاقت بپیچد وطبع لطیفت را قلقلک بدهد. چرا که راز گل سرخ لابلای عطر ورنگش جا گرفته است.

راز گل سرخ رنگ اشک یک مادر روی قاب عکس مسافرشه.

راز گل سرخ عطر قلمهای شماست که پاک ومطهر وجاریست.

                                                                                 مهدیه مهرابی

                                                                 مرکز3 کانون یزد

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 11:47  توسط بهار  | 

 

آثاری از اعضای آفرینشهای ادبی استان یزد

 

 

 

 

 

 

وآنگاه که عاشقان دلهایشان را به موج های دریا می سپارند

و قلبهایشان را

                    به مرغ های عشق هدیه می دهند

نگاهی باقی می ماند

 از جنس ابریشم

 در آن نگاه موج می ز ند

 غنچه شکفته

دوستت دارم

                                               مهناز حاجی قاسمی

                                                                   مرکزشماره 4 یرد

 

 

 

از انتها

 از اعماق نیلی کهکشانها

 از مژگان بلند ستاره

ای کاش از ابتدا  تا انتها

       در نینوا بودم.

                             سیده بدری شمس امامزاده ای

 

 

 

 

 

یکی بود یکی نبود غیراز خدا هیچکس نبود.یک روز یک سیب گلابی به هم رسیدند که سیب گفت: من خوشگل هستم .گلابی گفت :نه من خوشکل ترم. هی باهم جنگ و دعوا کردند تا دوتایی رفتند پهلوی آقای الاغ گفتند:کدام ما خوشمزه تر هستیم؟آقای الاغ یک گاز به سیب زد یک گاز هم به گلابی زد و گفت:دوتایی خوشمزه هستید.رفتند پیش چند نفر دیگر همه به آنها گاز زدند تا آخر آن دو تا تمام شدند.

 

                                                                 فايزه سادات پور سيد

                                                                                                             کلاااس سوم

                                                                                                             مرکز 1 ابرکوه

کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان

                                                عضو مکاتبه ای یزد

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 11:43  توسط بهار  | 

ليلي زيردرخت انارنشست .

 

درخت انارعاشق شد.

 

گلها انار شد، داغ ِداغ.هراناري هزارتا دانه داشت.

 

دانه هاعاشق بودند ،دانه ها توي انار جا نمي شدند.

 

انار كوچك بود. دانه ها تركيدند.انار ترك برداشت.

 

خون انار روي دست ليلي چكيد.

 

ليلي انار ترك خورده را از شاخه چيد.مجنون به  ليلي اش رسيد.

 

خداگفت :راز رسيدن فقط همين بود.

 

كافي است انار دلت ترك بخورد.

 

 

                                            بر گرفته از کتاب"  ليلي نام تمام دختران زمين

 

                                            است" ، نوشته عرفان نظرآهاري

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 11:37  توسط بهار  | 


برگ‌ها
 فرو می‌افتند
و دست‌های سرخ
قد می‌کشند و
 
سبز می‌شوند
و ما
زیر باران
در سایه‌ی ضریح مهربان تو
 شعر می‌شویم

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 11:31  توسط بهار  | 

             بنام سبز پوش عشق این بهانه قشنگ

ای صمیمی ای دوست

گاه بی گاه لب پنجرۀ خاطره ام می آیی.

ای قدیمی ای خوب

تو مرا یاد کنی یانکنی،

من به یادت هستم.

آرزویم همه سرسبزی توست.

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386ساعت 11:38  توسط بهار  |